Het begon, zoals de meeste van mijn zijprojecten, met geërgerd zitten scrollen op mijn telefoon.
Het programma van de Lokerse Feesten was net online. Tien dagen muziek, tientallen acts, meerdere podia, en een kermis die er dwars doorheen draait. Ik wou gewoon weten: welke optredens wil ik zien, botsen die met elkaar, en hoe krijg ik dat in mijn agenda? Wat ik kreeg was een lange pagina waar ik eindeloos op en neer moest vegen, namen die ik vergat tegen dat ik onderaan was, en geen enkele manier om er iets persoonlijks van te maken. Dezelfde oefening voor de Fonnefeesten erbij, en mijn geduld was op.
Ik had twee opties. De normale: blijven doen wat ik altijd deed, namelijk om de paar dagen opnieuw de line-up openen, dezelfde namen weer opzoeken omdat ik ze alweer vergeten was, en voor de rest gewoon gaan waar mijn vrienden gingen. Of de mijne: denken “dit kan beter” en niet meer kunnen stoppen tot het opgelost was.
Je raadt al welke het werd.
De jeuk die niet weggaat
Er is een bepaald soort frustratie dat ik gevaarlijk vind. Niet de boze soort, maar de constructieve: het besef dat iets onnodig omslachtig is en dat het echt niet veel zou kosten om het beter te maken. Als marketeer kom ik die jeuk dagelijks tegen. Een formulier met te veel velden, een checkout die afhaakt, een pagina die op mobiel niet meewerkt. Meestal is mijn werk om dat bij klanten weg te halen.
Deze keer was de klant gewoon ikzelf, op de zetel, met festivalhonger.
Dus stelde ik mezelf de vraag die ik ook aan klanten stel: wat wil de bezoeker hier eigenlijk doen? Niet “een programma lezen”. Wel: snel kiezen wat hij wil zien, ontdekken of het past, en het meenemen naar zijn eigen agenda. Drie simpele dingen. En geen enkele festivalsite die ik bekeek deed ze alle drie.
Dat was het moment dat dit van een ergernis een project werd.
Wat ik gebouwd heb
Het idee was eenvoudig: een planner waar je per optreden aanvinkt wat je interesseert, en die je selectie omzet naar een agendabestand dat je in één tik in Google Agenda, Apple Agenda of Outlook zet. Geen account, geen gedoe, gewoon kiezen en meenemen.
Maar zoals dat gaat als je eenmaal begint, bleef het daar niet bij.
Twee festivals in één tool. De Lokerse Feesten en de Fonnefeesten staan netjes naast elkaar in aparte tabs, elk met hun eigen kleur en line-up. En omdat een festival in Lokeren zonder kermis geen festival is, kreeg die ook een eigen plek, compleet met een draaiende molen die ik er puur voor de sfeer in stak. Niet strikt nodig. Wel leuk. En eerlijk: als je een beetje meeleest op de Lokerse Facebookgroepen, weet je dat “is de kermis al open?” zowat de officieuze festivalgroet is. Die vraag duikt elk jaar op, en niet één keer. Dus een knipoog naar de kermis kon gewoon niet ontbreken.
Een echte agenda-export. Dit was technisch het belangrijkste stuk. Een festival loopt door tot diep in de nacht, dus een optreden dat om 02:00 begint hoort bij de dag ervoor, niet bij de volgende ochtend. Dat soort logica moet kloppen, anders staat je avondje techno plots op het verkeerde moment in je agenda. Het exportbestand houdt rekening met de Belgische tijdzone en met die nachtlogica, zodat alles op de juiste plek belandt.
Conflictdetectie. Vink je twee optredens aan die overlappen, dan krijg je meteen een waarschuwing. Geen verrassingen achteraf op het terrein, geen sprintje tussen twee podia om dan toch de helft te missen.
Een “mijn selectie”-filter. Als je eenmaal je keuzes gemaakt hebt, wil je niet meer door de volledige lijst scrollen. Eén tik en je ziet alleen nog wat jij gekozen hebt: jouw persoonlijke festivalprogramma, ontdaan van alle ruis.
Deelbare planning. Dit is eigenlijk de functie waar het hele idee voor mij begon. Wij zijn met een grote vriendengroep, en elk jaar opnieuw is het hetzelfde gepuzzel: wie gaat naar welk optreden, waar spreken we af, wie wil per se die ene act zien? Dat liep altijd via een chaos aan berichtjes. Nu zit je selectie gewoon in een link die je doorstuurt. Je vrienden openen hem, zien jouw keuzes, en bouwen er hun eigen planning omheen. Eindelijk afspreken zonder twintig berichten lang heen en weer.
Een zoekfunctie en live tellers. Zoek een artiest over beide festivals heen, en zie bij elk optreden hoeveel mensen het al in hun agenda hebben gezet. Dat laatste geeft een aardig gevoel van wat er leeft.
En omdat ik nu eenmaal ben wie ik ben, kwam er ook nog een weerpilletje bij dat het actuele weer in Lokeren toont, plus een voorspelling per festivaldag. Dat weer loopt niet alleen vooraf mee, maar ook tijdens het festival zelf: sta je op het terrein en wil je weten of je straks nog een bui boven je hoofd krijgt, dan zie je het zo. Want of je nu een regenjas of zonnecrème nodig hebt, dat wil je toch weten, en niet pas als het te laat is.
Ontdek de tool
Het stuk dat niemand ziet (en dat me het meeste boeit)
Hier komt de marketeer in mij naar boven. Een tool bouwen is leuk, maar wat ik er écht uit wil halen, is begrijpen hoe mensen hem gebruiken.
Dus zit er achter de schermen een dashboard. Niet om individuele bezoekers te volgen, dat interesseert me niet en het hoort ook niet, maar om patronen te zien. Welke artiesten worden het vaakst gekozen? Op welke uren is het het drukst? Hoeveel mensen kiezen iets uit, en hoeveel zetten die keuze ook echt door naar een export? Welke festivaldag en welk startuur trekken de meeste interesse?
Dat zijn precies de vragen die ik bij elke klant stel. Het verschil is dat ik hier zowel de tool als het meetplan zelf in handen had, van de eerste klik tot de laatste grafiek. Dat is zeldzaam luxueus. Geen discussie over welke events we tracken, geen halve implementatie: ik kon het meten zoals het hoort.
En dat leert je iets. Want zodra je de cijfers ziet, snap je waarom een goede meetopzet zo belangrijk is. Een berg ruwe data zegt niets. Een dashboard dat de juiste vragen beantwoordt, zegt alles. De drukte-heatmap die laat zien wanneer mensen plannen, de conversie van “interesse” naar “echt geëxporteerd”, de zoektermen die mensen intikken: dat is geen vrijblijvende statistiek, dat is inzicht waar je iets mee doet.
En het mooiste komt misschien nog. Want al die data, de meest geliefde artiesten, de drukste momenten, de acts die telkens weer samen gekozen worden, hoeft niet achter de schermen te blijven. Ik speel met het idee om een deel ervan terug te laten vloeien naar de tool zelf. Stel je voor dat je terwijl je plant meteen ziet welke optredens het populairst zijn bij andere bezoekers, of op welk moment het wellicht het drukst gaat worden. Dan wordt de tool niet alleen een planner, maar ook een beetje een collectief festivalgevoel. Data die niet alleen mij iets vertelt, maar de bezoeker meteen helpt kiezen. Dat is het soort cirkel dat ik graag rond maak.
Wat dit zijproject me opnieuw leerde
Ik bouw dit soort dingen niet omdat het moet. Ik bouw ze omdat ze me scherp houden. En telkens weer bevestigen ze dezelfde paar lessen die ook in mijn klantenwerk gelden.
De eerste: begin bij de frustratie, niet bij de oplossing. Ik ben niet vertrokken vanuit “ik wil een tool maken”. Ik ben vertrokken vanuit “dit werkt niet zoals het zou moeten”. Dat verschil bepaalt of je iets bouwt dat mensen écht gebruiken of iets dat technisch knap is maar nergens op slaat.
De tweede: mobiel is niet de bijzaak, het is de hoofdzaak. Niemand plant zijn festival achter een desktop. Dit is bij uitstek iets dat je doet op de bank, op de trein, in de rij voor de kassa. Als het op een telefoon niet vlot werkt, werkt het niet. Punt. Ik heb meer tijd gestoken in het goed krijgen van het mobiele scherm dan in welke functie ook, en dat was het waard.
De derde: meten is geen bijgedachte. De interessantste vragen kon ik alleen beantwoorden omdat ik vanaf het begin had nagedacht over wat ik wou weten. Dat is geen toeval, dat is een keuze die je vooraan in het proces maakt of helemaal niet.
Probeer het zelf
Het festivalprogramma stond eigenlijk al even online, maar ik heb bewust gewacht met lanceren. In Lokeren weet je: zolang de Spoelekermis nog bezig is, gaan de gedachten daar naartoe. Pas als die voorbij is, begint het echt te kriebelen en kantelt iedereen mentaal naar de festivalweek. Dat is het moment waarop zo’n planner pas echt zin heeft. Dus dat is nu.
De tool staat live op stairway.be/lf2026, gratis, voor iedereen die naar de Lokerse Feesten of de Fonnefeesten gaat. Kies je optredens, check of ze passen, en zet ze met één tik in je agenda. Deel je planning met je vrienden, en zie wat er leeft.
En als je achteraf denkt “hier en daar zou ik dit anders aanpakken”: welkom in mijn hoofd. Dat is precies de jeuk waar het allemaal mee begon.
Wil je weten hoe wij bij Stairway diezelfde manier van denken inzetten voor jouw site, je tracking of je conversie? Dan weet je ons te vinden. Het begint bij ons altijd met dezelfde vraag: wat wil je bezoeker hier eigenlijk doen, en werkt het echt zo vlot als het zou moeten?
Bij mij begon het met een festivalprogramma en te veel scrollen. Bij jou begint het misschien met iets heel anders. Maar het principe blijft hetzelfde.